فارسی به فرانسوی





 Lorsque l'Enfant Paraît

وقتي كوچولو ظاهر مي شود

Victor Hugo (1802-1885)

***

Lorsque l'enfant paraît, le cercle de famille

وقتي كوچولو قدم به دنيا مي گذارد، حلقه خانواده
Applaudit à grands cris.

با فرياد هاي بلند كف مي زنند
Son doux regard qui brille

نگاه لطيف و آرامش مي درخشد
Fait briller tous les yeux,

و تمام چشم ها را مي درخشاند
Et les plus tristes fronts, les plus souillés peut-être,

و غمگين ترين پيشاني ها ، شايد پر چرك و چروك ترين ها


Se dérident soudain à voir l'enfant paraître,
Innocent et joyeux.

ناگهان از هم باز مي شوند با ديدن كوچولو كه وارد مي شود

معصوم و بي گناه، شاد و مسرور

Soit que juin ait verdi mon seuil, ou que novembre

خواه ماه ژوئن آستانه ام را سرسبزكرده باشد يا نوامبر
Fasse autour d'un grand feu vacillant dans la chambre
Les chaises se toucher,

درتوي اطاق دور آتشي لرزان صندلي ها را به چسپانده  باشد


Quand l'enfant vient, la joie arrive et nous éclaire.

وقتي كوچولو مياد، شادي از راه مي رسد و چشمانمان را روشن مي كند
On rit, on se récrie, on l'appelle, et sa mère

همه مي خندند، همه متعجب بانگ بر مي آورند، صدايش مي زنند و مادرش
Tremble à le voir marcher.

با تماشاي کودک که قدم برمی دارد به خود مي لرزد.

 



Quelquefois nous parlons, en remuant la flamme,
De patrie et de Dieu, des poètes, de l'âme
Qui s'élève en priant ;
L'enfant paraît, adieu le ciel et la patrie
Et les poètes saints ! la grave causerie
S'arrête en souriant.

La nuit, quand l'homme dort, quand l'esprit rêve, à l'heure
Où l'on entend gémir, comme une voix qui pleure,
L'onde entre les roseaux,
Si l'aube tout à coup là-bas luit comme un phare,
Sa clarté dans les champs éveille une fanfare
De cloches et d'oiseaux.

Enfant, vous êtes l'aube et mon âme est la plaine
Qui des plus douces fleurs embaume son haleine
Quand vous la respirez ;
Mon âme est la forêt dont les sombres ramures
S'emplissent pour vous seul de suaves murmures
Et de rayons dorés !

Car vos beaux yeux sont pleins de douceurs infinies,
Car vos petites mains, joyeuses et bénies,
N'ont point mal fait encor ;
Jamais vos jeunes pas n'ont touché notre fange,
Tête sacrée ! enfant aux cheveux blonds ! bel ange
À l'auréole d'or !

Vous êtes parmi nous la colombe de l'arche.
Vos pieds tendres et purs n'ont point l'âge où l'on marche.
Vos ailes sont d'azur.
Sans le comprendre encor vous regardez le monde.
Double virginité ! corps où rien n'est immonde,
Âme où rien n'est impur !

Il est si beau, l'enfant, avec son doux sourire,
Sa douce bonne foi, sa voix qui veut tout dire,
Ses pleurs vite apaisés,
Laissant errer sa vue étonnée et ravie,
Offrant de toutes parts sa jeune âme à la vie
Et sa bouche aux baisers !

Seigneur ! préservez-moi, préservez ceux que j'aime,
Frères, parents, amis, et mes ennemis même
Dans le mal triomphants,
De jamais voir, Seigneur ! l'été sans fleurs vermeilles,
La cage sans oiseaux, la ruche sans abeilles,
La maison sans enfants !

A ma Fille Adèle

Demain, dès l'Aube…

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم آذر 1390ساعت 14:35 توسط Alireza |



تست وبلاگ
+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1390ساعت 16:32 توسط Alireza |



   در افسانه هاي هندي آمده است كه خداوند موجودي را خلق نمود و نامش را مرد گذاشت و پرسيد: " آيا راضي هستي؟"

Dans les légendes indiennes, l'on raconte que Dieu créa un être, l'appelant  l'homme, lui demandant:" es-tu content?

 

 

جواب شنيد هرگز.

Pas du tout, répondit-il

 

فرمود چه مي خواهي تا بدان راضي شوي.

Qu'est-ce que tu veux pour que tu sois satisfait? Lui dit Dieu. 

 گفت: آينه اي مي خواهم كه بزرگي خودم را در آن ببينم،

"Je veux, dit-il, un miroir qui reflète ma taille

 

 

 

 

 بالشي مي خواهم كه وقت خستگي بر آن تكيه زنم،

Un oreiller contre lequel je l'appuie

 

صندوقچه اي مي خواهم كه جواهراتم را در آن بگذارم،

Un coffre où je mets mes bijoux

 

 نقابي مي خواهم كه در وقت ضرورت پشت آن مخفي شوم،

Un voile derrière lequel je me caches lorsqu'il  faudrait.

 

 مشعلي مي خواهم كه بدان راهنمايي شوم،

Une torche qui me montre le droit chemin

 

 و انديشه اي مي خواهم كه ذهنم را بدان مشغول سازم.

Et   une réflexion qui hante mon esprit

 

و خداوند ....را خلق نمود.

 

Et Dieu créa …

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1390ساعت 11:14 توسط Alireza |



Un rabbin, un hindou et un avocat

Un rabbin, un hindou et un avocat sont ensemble en voyage dans une voiture. Il est très tard et la voiture tombe en panne. Ils se mettent à la recherche d’aide ou d’un abri pour la nuit. La première maison qu’ils rencontrent est celle d’un fermier qui les accueille de bon coeur, mais leur explique qu’il n’a que deux lit pour eux, et qu’un des trois voyageurs devra aller dormir avec les animaux à l’étable.
Le rabbin se dévoue pour aller dormir à l’étable, et il laisse les lits aux des autres. Mais dix minutes plus tard, il frappe à la porte de la chambre de ses compagnons de route et leur dit :
 Je ne peux pas dormir à l’étable, il y a un cochon là-bas. Ma religion m’interdit de dormir en compagnie de cet animal.
L’hindou propose alors d’aller dormir dans l’étable à la place du rabbin, mais lui aussi revient frapper à la porte au bout de 10 minutes en disant :
 Je ne peux pas dormir à l’étable moi non plus. Il y a une vache et ma religion ne me permet pas de partager ma couche avec des vaches.
L’avocat qui en a marre et qui est pressé de dormir maintenant, propose d’aller dormir à l’étable en disant que lui n’a pas de problème de religion avec les animaux. ...
Mais dix minutes plus tard, la porte de la chambre s’ouvre, et la vache et le cochon entrent dans la chambre...

یک خاخام، یک هندوو یک وکیل در یک وسیله ی نقلیه همسفر هستند. دیر وقت است و ماشین  پنچر می کند. همه باهم بدنبال کمک یا سرپناهی برای گذران شب هستند. به اولین خانه ای که می رسند خانه یک کشاورز است که آنها را با روی باز می پذیرد. ولی توضیح می دهد که بیشتر از دو تخت ندارد و سومی باید شب را داخل اسطبل با حیوانات بخوابد.

خاخام  از خود گذشتگی کرده جایش را به بقیه می دهد و وارد اسطبل می شود. اما ده دقیقه بعد در اتاق رفقای هم سفرش را می کوبد و می گوید:" نمی توانم داخل اسطبل بخوابم . آنجا یک خوک است و مذهبم مرا از این که در جمع خوک ها بخوابم منع کرده است."

فرد هندو پیشنهاد می کند که او به جای خاخام  در اسطبل بخوابد اما او هم بعد از ده دقیقه در اتاق را می زند و می گوید:" من هم نمی توانم در اسطبل بخوابم. آنجا یک گاو وجوددارد و آیینم مرا منع کرده که هنگام خوابیدن با گاوها در یک مکان باشم."

فرد وکیل که از دست رفقایش حوصله اش سر رفته و زود می خواهد بخوابد پیشنهاد می کند که وی مشکل دین و مذهب با حیوانات را  ندارد ......

اما ده دقیقه بعد در اتاق باز می شود و گاو و خوک وارد اتاق می شوند.

+ نوشته شده در جمعه سوم مرداد 1393ساعت 19:1 توسط Alireza |



 - Un vieillard mourant convoque son médecin, son avocat et le curé de sa paroisse. Il leur donne à chacun cinquante mille euros en leur disant: Vous les enterrerez avec moi en guise de dernier cadeau.
Après l'enterrement, les trois protagonistes se retrouvent.
Le curé avoue: "Mon église avait besoin d'un nouveau cloché... J'ai gardé vingt mille euros et j'ai mis le reste dans le cercueil."
Le médecin parle à son tour: "Moi je fais de la recherche, et j'avais besoin de fonds pour faire avancer mes travaux... J'ai gardé trente mille euros et j'ai mis le reste dans le cercueil."
Enfin, l'avocat prend la parole, outrage: "Comment osez-vous voler ce vieillard à l'heure où il vous a demandé une ultime faveur ? Moi, pour ma part, j'ai déposé dans le cercueil un chèque de cinquante mille euros!"

 

پیرمردی واپیسین لحظه های عمرش را سپری می کند . او پزشکش ، وکیلش و کشیش کلیسای نزدیک محله اش را نزد خود فرا می خواند. به هر کدام پنجاه هزار یورو می دهد و می گوید: " خواهش می کنم این مبلغ را به عنوان هدیه ی آخر با من دفن کنید."

بعد از خاکسپاری سه قهرمان داستان ما همدیگر را دوباره ملاقات می کنند.کشیش اذعان می کند:" راستش کلیسای من به یک ناقوس نو نیاز داشت. بیست هزار یورو نگه داشتم و مابقی را در تابوت گذاشتم."

پزشک هم می گوید:" من دارم تحقیق می کنم و برای پیشرفت کارم احتیاج به سرمایه داشتم. سی هزار یورو را نگه داشتم و بقیه را داخل تابوت نهادم."

بالاخره وکیل رشته سخن را بدست می گیرد و با تحکم خطاب می کند:" چطور جرأت می کنید از پیرمردی که آخرین تمنا  را از شما کرده دزدی کنید؟  خود من داخل تابوت چکی به مبلغ پنجاه هزار یورو به حسابش گذاشته ام."

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم تیر 1393ساعت 23:52 توسط Alireza |




57 - Un photographe s'apprête à faire une photo de groupe lors d'un séminaire d'avocats. Il fait regrouper tout le monde sur les marches du palais des congrès, puis il dit:
- Attention, maintenant, tout le monde dit 'honoraires'!

عکاسی خودش را آماده می کند تا یک عکس گروهی از یک سمینار وکلاء بگیرد. همه را سر روی پله های ساختمان کنگره سر جمع می کند و بعد می گوید:

- توجه! یک دو سه همه با هم بگید: " حق وکلالت"

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم تیر 1393ساعت 18:27 توسط Alireza |



در گذشته نه چندان دور همه چیز بوی ماندگاری می داد

حتی بیسکویت ها هم "مادر" بود

اما در این دور و زمانه

گویی همه چیز عوض شده

پلنگ ها صورتی شده اند

شیر ها پاکتی اند

نان ها فانتزی اند

و عشق ها هم ساعتی

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم تیر 1393ساعت 10:32 توسط Alireza |



56 - Un homme demande à un avocat: 'quel est le montant de vos honoraires ?'
L'avocat lui répond qu'il est de 7000 F pour trois questions.
L'homme lui demande alors: "n'est-ce pas un peu excessif ?" et l'avocat lui répond:
Non. Quelle est votre troisième question?

مردي از وكيلي مي پرسد: " چقدر حق وكالت مي گيريد؟

وكيل جواب مي دهد كه براي سه سؤال هفت هزار فرانك

مرد مجددا مي پرسد: كمي زياد نيست اين مبلغ؟

  نه .  سؤال سومتون را هم مي پرسيد؟-

 

+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم تیر 1393ساعت 17:7 توسط Alireza |



پشت کاجستان

پشت کاجستان، برف

برف، یک دسته کلاغ

جاده یعنی غربت

باد، آواز، مسافر، و کمی میل به خواب

شاخ پیچک، و رسیدن، و حیاط

من، و دلتنگ، و این شیشه‌ی خیس

می‌نویسم، و فضا

می‌نویسم، و دو دیوار، و چندین گنجشک

یک نفر دلتنگ است

یک نفر می‌بافد

یک نفر می‌شمرد

یک نفر می‌خواند

زندگی یعنی : یک سار پرید

از چه دلتنگ شدی؟

دلخوشی‌ها کم نیست : مثلا این خورشید،

کودک پس‌فردا،

کفتر آن هفته

یک نفر دیشب مرد

و هنوز، نان گندم خوب است

و هنوز، آب می‌ریزد پایین، اسب‌ها می‌نوشند

قطره‌ها در جریان،

برف بر دوش سکوت

و زمان روی ستون فقرات گل یاس

 

Poème de Sohrâb Sepehri

 

adapté du persan par

Sylvie M. Miller

 

Derrière

la terre aux cyprès

la neige

la neige

une virée de corbeaux

le sentier parle

d’errance,

de vent, de chant, de voyageur,

et d’une envie de sommeiller

les branches du lierre, l’arrivée,

la cour

moi

ma nostalgie

et ce carreau trempé de pluie

j’écris - ces deux murs

l’espace

ce moineau

un tel a du chagrin

l’autre tricote

un autre chante

un autre compte

la vie

c’est un étourneau

qui s’envole

qu’est-ce qui t’a fait de la peine ?

les bonheurs ne manquent pas

prends ce soleil

prends l’enfant d’après demain

le pigeon de l’autre semaine

quelqu’un est mort cette nuit

mais le pain de blé reste frais

et l’eau coule encore en bas

les chevaux boivent

les gouttes dans le flux de l’eau

le silence sur la neige

et

le temps sur le pilier

de l’inconstance des lilas

 

 http://www.teheran.ir//

+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم تیر 1393ساعت 19:51 توسط Alireza |



Un médecin annonce à un confrère:

- J'ai décidé d'augmenter mes tarifs.

- Que vont dire tes malades?

- Je les mettrai à la diète. De cette façon, leur budget de ne sera pas déséquilibré.

پزشکی به همکارش اطلاع می دهد:

-        می دونی تصمصیم گرفته ام تعر فه ام رو ببرم بالا

-        مریضهایت چه خواهند گفت؟

-        برایشان رژیم لاغری تعیین خواهم کرد. این طوری بودجه شون دوچار نوسان  نخواهد شد.

+ نوشته شده در سه شنبه دهم تیر 1393ساعت 14:50 توسط Alireza |



67. Au commisariat de police :

- Chef, on a volé 1500 carottes et 300 paquets de cigarettes.

- Bien, et vous avez des soupçons ?

- Ben oui, on recherche un lapin qui tousse.

در كلانتري:

هزار و پانصد هويچ و سيصد پاكت سيگار را دزديده اند.  – رئيس،

- چشمم روشن، به كسي هم مظنون هستيد؟

- البته قربان، داريم رد يك خرگوشي مي زنيم كه سرفه بكند.

 

68.  Mon mari est un affreux personnage, dit une dame à une autre. Il est sourd depuis un ans et il ne me l’a dit qu’hier.

خانمی به دوستش میگه:« شوهرم يك مارمولك است. یک سال است که کر است و تازه دیروز بود که این موضوع را به من گفت.»

 

69. Un canadien confie à un ami :

- J’ai vingt-six frères et sœurs, si bien que quand je rentre chez moi, je n’ose jamais demander : « quoi de neuf ? »

یک کانادائی به دوستش راز دل میگوید:

 - من بیست و شش برادر و خواهر دارم بطوری که وقتی شب به خانه برمیگردم اصلا و ابدا جرات ندارم بپرسم:« چه خبر؟»

 

70. - Chéri, dit une future mère à sonmari :" j’ai l’intention de faire du violon jusqu’à mon accouchement. Comme cela, j’aurai un fils musicien.

-         Tu ne crois pas, dit le mari, que si tu faisais un peu de rugby.

مادري آينده به شوهرش مي گويد:- عزيزم ، قصد دارم تا هنگام زايمانم ويولون بنوازم. اين طوري ، پسري موسيقيدان خواهم داشت.

شوهر ميگه: -  خيال نمي كني بهتر بود كمي هم روگبي بازي مي كردي!  

 

71. " C’est un fait certain, a dit Francis Carco, que les enfants trouvés proviennent souvent des filles perdues.''

فرانسیس کارکو گفته:« این یک امر بدیهی است که کودکان يافت شده اغلب حاصل دختران فراري هستند.»

+ نوشته شده در شنبه هفتم تیر 1393ساعت 8:24 توسط Alireza |



On ne badine pas avec l’amour!

Nombre de visites :3851

 

Avez-vous  lu la pièce  »On ne badine pas avec l’amour » d’Alfred de Musset? Le titre de cette pièce sonne comme un avertissement . Cette pièce décrit le drame qui peut découler de l’amour.

La pièce se déroule au XVIe siècle, elle a pour principaux personnages une jeune fille, Camille, qui sort du couvent, et son cousin Perdican, fraîchement diplômé de l’université.

Perdican aime Camille, mais tous deux sont trop hautains pour s’avouer leurs sentiments. Pour pousser Camille à se révéler, Perdican décide de séduire Rosette, la sœur de lait de Camille, dans le but de rendre cette dernière jalouse. Celui-ci arrive à ses fins, mais lors de leur premier baiser, Rosette, amoureuse de Perdican, les aperçoit et pousse un cri strident. Rosette se tue et Camille, mise au courant du stratagème de Perdican, le quitte.

Il ne faut pas omettre de mentionner les personnages secondaires : dame Pluche, maître Blazius, le baron, dont la puérilité et le grotesque font ressortir tout le tragique de la situation de trois enfants qui jouent avec leur cœur…

En effet, l’amour ne peut être un jeu. Lorsqu’un homme déc lareà une femme  »Je t’aime » est-il sûr de ce que cela implique? Lorsqu’une femme convaint un homme de son amour, est-elle consciente des répercussions de ses déclarations? Que de sucides, de drames, de scandales surviennent dans les vies à cause de l’amour?

Que de vies brisées,  de suicides, de foyers abandonnés, de coeurs brisés imputables à l’amour incompris, trahi, ou feint?! . L’amour est beau, il est merveilleux et nous pousse à donner le meilleur de notre personne. .. Lorsqu’on est amoureux et qu’on aime, on se sent comme léger, notre quotidien est imprégné de pensées vers la personne aimée. C’est un sentiment presque euphorique qui donne des ailes et nous pousse à être meilleurs.

Lorsqu’on réalise que ce sentiment était faussement partagé, c’est comme un poignard qu’on reçoit en plein coeur. On descend des nuages et le désastre peut être terrible…

L’Amour est le sujet qui inspire le plus de tous les temps, le bonheur d’aimer et d’être aimé mais aussi le malheur d’aimer et d’être aimé. Tant de chansons, de poèmes, d’ouvres qui exaltent et décrient l’amour.

Ci-après ce que pense l’écrivain franco-américain d’origine polonaise, Martin Gray de l’Amour.

Martin Gray, Auteur, Combatant

L’Amour n’est jamais contrainte. Il est joie, liberté, force. 

Et c’est l’amour qui tue l’angoisse. Là où l’amour manque naissent l’angoisse et l’ennui.

L’amour est emportement. L’amour est enthousiasme. 

L’amour est risque.
N’aiment pas et ne sont pas aimés ceux qui veulent épargner, économiser leurs sentiments.

L’amour est générosité, l’amour est prodigalité, l’amour est échange.

Qui donne beaucoup, reçoit beaucoup en fin de compte.

Car nous possédons ce que nous donnons.

Aimer,ce n’est pas mutiler l’autre, le dominer, mais l’accompagner dans sa course, l’aider. Savoir accepter l’autre tel qu’il est. Être joyeux du bonheur qu’il trouve.

L’aimer dans sa totalité : pour ce qu’il est, laideur et beauté, défauts et qualités.

Voilà les conditions de l’amour, de l’entente. Car l’amour est vertu d’indulgence, de pardon et de respect de l’autre.

Martin Gray

 J’estime pour ma part que tant que l’homme vivra, il aimera.

Parfois, on peut vivre une histoire passionnante qui nous fait rayonner rien qu’en pensant à la personne aimée. On veut vivre pour lui, lui appartenir et notre univers semble rempli de petits détails qui nous ramènent à lui. L’amour est une grâce qu’il faut saisir et vivre lorsqu’on la reçoit.

Il peut nous arriver de tomber amoureux de la mauvaise personne. Lorsqu’on s’en rend compte, il faut demander la force et le courage nécessaires pour tourner la page et continuer sa vie. Cet exercice peut s’avérer pénible mais la conviction que le meilleur reste à venir est une excellente source d’oxygène pour y arriver. Les blessures mettront du temps à cicatriser, des sequelles resteront mais on peut se réjouir d’avoir tourné la page à temps!  

L’Amour est beau et désastreux à la fois mais rien ne vaut la vie, la liberté, rien ne vaut d’être libéré de l’esclavage d’un amour destructeur… Il faut jsute tourner la page.

Avant de dire  »je t’aime » à une femme ou à un homme? soyez certain que vous l’aimez  réellement, que vous veillerez à ne pas le/la blesser et que cet être compte énormément pour vous, parce qu’on ne badine pas avec l’amour!!!

Machelle

+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم خرداد 1393ساعت 17:1 توسط Alireza |



گرفتار خدا

از  سارا ،بنده خوب خدا، آموختم این حکمت را :

 

تا امروز فکر می کردم

 

چون گرفتاریم به خدا نمی رسیم !

 

اما امروز فهمیدم

 

چون به خدا نمی رسیم

 

گرفتاریم !

نوشته شده توسط امیرکسری در ساعت 18:8 | لینک  |  27 نظر

http://naataanaayil.blogfa.com/

+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم خرداد 1393ساعت 21:43 توسط Alireza |



 

آدم ها مثل کتابند برگرفته از مطالب جالب . از روی بعضی ها باید مشق نوشت.  از روی بعضی ها باید جریمه نوشت بعضی ها را باید چند بار خواند تا معنی شان را فهمید و بعضی ها را باید نخوانده  کنار گذاشت. آدمها به لبخندی که بر لبها می نشانند و به احساس خوبی که بر جا می نهند  ماندگارند

 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم خرداد 1393ساعت 21:53 توسط Alireza |



 

توانا ترین مترجم کسی است که سکوت دیگران را ترجمه کند؛ شاید سکوتی تلخ گویای دوست داشتنی شیرین باشد

+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم اردیبهشت 1393ساعت 13:31 توسط Alireza |